1961 yılında İstanbul’da doğdu.
Mühendislik öğrenimi gördü.
İlk şiiri;Varlık dergisinde 1987 yılında yayımlandı.
Modern Türk şiirinin kırılma noktalarında gündeme giren şiir anlayışı ile Koray Feyiz,
güçlü ya da güçsüz kendi eleştirisini de birlikte oluşturmuştur.
Örneğin, bir öznel eleştiriden, bir izlenimci eleştiriden,
yazın tarihine dayalı bir eleştiriden, toplumcu eleştiriden,
çözümlemeci eleştiriden, bir ölçüde göstergebilimci eleştiriden
söz edilebilir onun şiirinde.
Genelde, ölçüsüz-uyaksız, günlük görüntülere yaslanan, anı yakalayan,
güncele ve konuşma diline sıkı sıkıya bağlı bir şiirden,
söylediklerinde bir arka plan, bir derinlik arayan, imgeyi, simgeyi,
ölçüyü hesaba katan, felsefi boyutu olan bir şiire yöneldi.
Ancak, kendine ait bir dil ya da söylem kullanması,
müzik ve sesle yakın ilişki içinde bulunması ve estetik
bir etkileme gücünün
olması herkes tarafından kabul edilebilecek özelliklerdir.
Bundan da öte,
temelde Marksçı dünya görüşüne yakın/yatkın bir insan olduğunu,
sanat/yazın anlayışının da
başta Marksçı sanat/yazın kuramı olmak üzere çeşitli kuramlardan beslendiğini,
hiç bir kurama onun sıkı 'takipçisi' olacak kadar bağlı olmadığını,
kuramlar karşısında eleştirel tavrını her zaman koruduğunu,
örneğin Toplumcu Gerçekçilik kuramındaki tarihselliği
ve uygulamada yapılan yanlışlıkları ilk belirtenlerden biri olduğunu eklemek isteriz.
Kitapları:
Mezarlar Eskimedi (1987),
Bir Mektupta İki Yalnızlık (1988),
Ben O Issız O Yorgun Şehir (1995),
Uhrevi Zorba (1995),
Düşle Gelen(1995),
Seni Bağışladım Çünkü Beni Çok Üzdün (1999)
Arkadaşıma Gönder
Yazdır